Carlien & Jobstap

Carlien Rouschop werkte van 2002 tot 2018 bij Jobstap. Mede dankzij haar inzet, maakte de organisatie een enorme groei door in die periode. Jobstap opende onlangs een nieuw hoofdkantoor in Arnhem; niet voor niets is één van de kamers vernoemd naar Carlien. Hoe denkt zij terug aan Jobstap? Eens een Jobstapper, altijd een Jobstapper?

“Het voelt als de dag van gisteren”

Van woonflat tot landelijke organisatie

Carlien startte in 2002– Jobstap was haar allereerste serieuze werkgever. Jobstap stond toen nog in de kinderschoenen: er werkten zo’n 20 man, allemaal in de regio Arnhem-Nijmegen. Carlien vertelt: “Kort na de oprichting van Jobstap gingen Jobstap en Werkzin verder onder de naam Jobstap, met Ton van Trienen als bestuurder. In Limburg zaten we in de kelder van de woonflat van revalidatiecentrum Adelante. Ik kijk op mijn hele werkzame leven bij Jobstap met veel plezier terug. We groeiden van een kleine organisatie naar een landelijk uitblinkend reïntegratiebedrijf. We hebben veel geleerd, veel lol gehad én veel bereikt. Er waren natuurlijk genoeg uitdagingen, zowel op het werk als privé.” Carlien komt nog weleens oud-collega’s tegen; "het is alsof er geen tijd overheen is gegaan."

Groeien in rollen en mensen

Carlien heeft verschillende rollen gehad binnen de organisatie. “Ik was achtereenvolgend jobcoach, meewerkend teamleider, vestigingsmanager Limburg en Regiomanager Zuid. De focus in het werk verschoof van uitvoering naar meebouwen aan een groeiende organisatie. “In mijn laatste functie als regiomanager Zuid was ik verantwoordelijk voor de operationele, organisatorische en financiële bedrijfsvoering van de vestigingen Heerlen, Venlo, Nijmegen, Tiel en Arnhem. Ik gaf leiding aan zo’n 35 á 40 collega’s.” Carlien was in deze functie onderdeel van het vijfkoppige managementteam, waarmee ze vormgaf aan de strategie. Toen het nodig was, nam ze tijdelijk de leiding over in regio West: “Was dit allemaal goed te combineren? Nee, niet altijd. Maar ik was jong en had veel energie. En: je deed wat kon en wat niet ging, dat ging niet. Ik kon altijd goed inmengen en weer uitstappen. Als leidinggevende creëerde ik mee, we deden het samen.” Ze hield van de dynamiek, de afwisseling en de verbondenheid, altijd met oog voor balans.

Een lange ketting van herinneringen

Wat komt er bij Carlien bovendrijven als ze aan Jobstap denkt? “Oeff, dat is niet één moment, maar een aaneenschakeling van momenten: bijzondere kandidaten, hilarische situaties, Ton’s speeches met ‘het schip’ als metafoor, prachtige samenwerkingen met scholen en revalidatiecentra en natuurlijk de feestjes. “Tijdens een teamuitje gingen we met z’n allen hegje springen ‘s nachts, zó puberaal!” zegt Carlien lachend. “Ik herinner me ook dat ik over een catwalk liep op het nummer Eye of the Tiger en dat ik ooit eens heel bleu een gedicht voorlas tijdens een zakelijke bijeenkomst met een zaal vol mensen. Mensen kwamen altijd en het werd gewaardeerd. Maar het meest herinner ik me het gevoel van kameraadschap onderling.

“Jobstap voelde als familie. We zijn samen gegroeid.”

Collega’s in het hart gesloten

“Als Ton er niet was geweest, was het totaal anders gelopen. Ton is altijd heel menselijk geweest: als ik er even doorheen zat, kon hij op zo’n eigen manier een arm om m’n schouder slaan en zeggen: ‘ach, Carlien…’ en dan was het weer goed. Vol energie bleef hij landelijk verbinding zoeken; in de politiek, bij corporate organisaties, UWV en VGN. Hij zorgde ervoor dat Jobstap op de kaart kwam te staan. Ton en Jos waren echt een duo. Bij Sandra Mostert denk ik meteen aan de periode bij Imagro in Limburg, waar we ons vol enthousiasme lieten inspireren. Iedereen was zo gedreven: Sylvia Janssen op de Haar die nooit losliet. De expertise van Nicole Dolmans. Brenda Wouters die ons verhaal bij de scholen bleef delen. Jan Greven die ik nog hoor bulderen van het lachen! En Miel Verstappen natuurlijk, markant figuur die bijeenkomsten leidde als dagvoorzitter. Iedereen was gepassioneerd en wilde er een succes van maken: creatieve oplossingen, spontaan actief, LEF hebben en gewoon samen de boer opgaan.” Carlien geeft aan dat vele Jobstap-collega’s in haar hart zitten.

“Als Ton er niet was geweest, was het totaal anders gelopen.”

Uitdaging, leiderschap en lef

In Zuid-Limburg begon Carlien samen met een collega een vestiging; ze groeiden uit naar een team van twintig. “Alles wat hierbij kwamkijken – van geen leidinggevende ervaring naar goed gedijen in deze rol – was leuk én uitdagend. Toen ik vestigingsmanager werd, vond ik het pijnlijk om loste moeten laten - de eerste keer dat ik niet meer bij intervisie mocht zijn, raakte me. Iedere regiomanager had een eigen kijk op hoe dingen ontstaan, dat gaf leuke inzichten. Samen met het team zorgde ik ervoor dat iedereen in z’n kracht stond, samen creëren we verbindingen extern. Zowel in- als extern verdiende aandacht.” Carlien ontwikkelde zich in die periode als manager met veel aandacht voor het verbinden van talenten. Jobstap groeide mee: van houtje-touwtje naar goed georganiseerd. Van pionieren naar een duidelijk koersrichting toekomst. Met Ton op de zeepkist.”

Waar Jobstap het verschil maakte

We vroegen Carlien waarin Jobstap volgens haar altijd het verschil heeft gemaakt. Haar antwoord: “Menselijke betrokkenheid, sterke regionale samenwerking en (h)echte partnerships met o.a. revalidatiecentra, praktijk- en speciaal onderwijs. Zo denk ik aan speciaal onderwijs Talita Koemiin Nijmegen; hun benadering sprak me erg aan. En natuurlijk UWV, daar hebben wealtijd het meest mee bereikt. Bij Jobstap klopt een maatschappelijk hart, niemand gaat voor z’n eigen belang. Doordat Jobstappers ‘in huis’ werken bijscholen, UWV en gemeenten en allerlei organisaties, en soms zelfs de overstap maken, zitten er overal ambassadeurs. Vanuit passie samen aan het werk gaan, blijven zoeken naar verbinding in- en extern, daar is Jobstap altijd goed in geweest.”

“Ben je bewust dat er niet één waarheid is: iedereen kijkt door een eigen bril. Als je nieuwsgierig blijft, kun je er samen overdenken en kan ieder een waardevolle bijdrage leveren.”

Wat Carlien Jobstap toewenst voor de komende 25 jaar: een bloeiende organisatie die betekenis blijft geven aan het leven van mensen.

‍